De Sleutel Logo

VAAR MEE voor het GOEDE DOEL!
Ga naar het inschrijvingsformulier



VAAR MEE voor het GOEDE DOEL!
Ga naar het inschrijvingsformulier



Stoppen met drugs gebeurt met vallen en opstaan: een ouder vertelt

Drugs heeft veel kapot gemaakt in het gezin van Filip (*). Zijn ouders zijn niet meer bij mekaar. Zijn moeder Gerda (*) is haar werk kwijt geraakt, haar gezondheid ging achteruit. Ook financieel is het nog altijd een zware dobber. Veel contact met de vader is er vandaag niet meer. Ook voor de oudere broer is het nu (even?) genoeg geweest. Filip maakte overal brokken, hij raakte verzeild in de zware criminaliteit.

Op zijn 12-de vonden zijn ouders Filip met een overdosis xtc. Ze konden niet geloven dat hun zoon verslaafd was. Vandaag is Filip 16 jaar oud.  Voor het eerst in 4 jaar ziet Gerda enkele lichtpunten. Een eerste opname recent in het RKJ, het residentieel kortdurend programma voor jongeren, heeft nochtans niet het verhoopte resultaat opgeleverd.

'Als kind was Filip altijd een haantje de voorste.  Het was een lieve jongen, ook heel sportief. Op zijn 10-de is hij misbruikt geweest. Na het lager onderwijs liep het fout op school. Hij kon wel,  maar wou niet meer studeren. Hij moest zijn eerste middelbaar overdoen, hij begon te spijbelen, rookte geregeld joints,...'

Drugs_GJT0184web

Een ouder getuigt: "Als ouder ben je beschaamd om wat er gebeurde. Ik ging zelfs winkelen in een andere stad"

 

'We zochten als ouder al veel eerder contact met het RKJ. Maar Filip was zelf niet gemotiveerd om zijn drugprobleem aan te pakken. Uiteindelijk liet hij zich vorig najaar, onder zware druk van de jeugdrechtbank opnemen.'

'Tijdens die 3 maanden in Eeklo merkten we heel veel verandering bij Filip. Maar het was  zeker niet evident. Hij had het heel moeilijk om zich aan de regels te houden.  Tot twee maal toe moest hij op time out. Ook tijdens dat tijdelijk verblijf in andere instellingen bleef hij problemen hebben. Agressie, gebruik binnenbrengen'. Hij slaagde er niet in om eerlijk te zijn. Toch hoopten we dat het goed zou aflopen. Hij kreeg telkens opnieuw kansen in het RKJ'.

'Het contact met de begeleiders in het RKJ voelde van in het begin goed aan. Wekelijks ging ik op bezoek, regelmatig werd er gebeld. Soms ging zijn broer mee. Mede dankzij de familiewerkers is zijn vader zelfs eens langsgegaan. De begeleiders volgen ook van heel nabij de situatie op. Hoe is het weekend verlopen, ... We dachten dat het allemaal opnieuw goed zou komen. Toen Filip op weekendbezoek kwam, was hij zeer meegaand. Hij was beleefd, hield zich aan de afspraken. Vooraf moeten ze zo'n weekend plannen. Dat verliep steeds zonder problemen. Ik begon opnieuw vertrouwen te krijgen. Kortom, Filip was weer zoals we hem in het begin hadden gekend'.

'Toen hij eindelijk opgenomen geraakte in het RKJ viel er een grote last van onze schouders. Je voelt je heel opgelucht, je weet dat er aan zijn verslavingsprobleem wordt gewerkt. Vroeger wisten we nooit wat hij allemaal uitspookte.'

'Door die verslaving was Filip eigenlijk baas geworden in huis. Hij manipuleerde ons, bedreigde ons. We waren bang en hadden geen vat meer op zijn doen en laten. Als we opmerkingen durfden maken, vluchtte hij weg. Ik sliep met mijn autosleutels en portefeuille onder het hoofdkussen. Soms ging hij er ongevraagd met mijn wagen vandoor, tot bleek dat ze allerhande misdrijven hadden gepleegd'.

'Als ouder ben je beschaamd om wat er gebeurt. Ik ging opzettelijk winkelen in een andere stad, omdat ik bang was om aangesproken te worden.  We zijn verhuisd, de buren zijn nog moeten tussenkomen bij een vechtpartij. Ik hield er een maagzweer aan over. Dankzij mijn huisarts kan ik er nu over praten en toegeven: het gaat niet goed met Filip.'

'Via dat programma leerde hij opnieuw zijn passie voor sport kennen. Filip werd daarin erg gestimuleerd. Ik heb veel gehad aan de oudergroep in het RKJ. Met lotgenoten praten over die problemen, lucht enorm op. We leerden ook van mekaar. Hoe je grenzen leert trekken, welke alternatieven je bij probleemgedrag kan uitproberen. Verder kreeg ik voor het eerst informatie over de verschillende soorten drugs, hoe ze te herkennen, enz...'

'Ze leggen de lat wel hoog, vind ik. Al meteen werd Filip duidelijk gemaakt dat hij in het programma  eerlijk zou moeten zijn. Dat zal bij hem wel heel streng hebben geklonken. Toch liep het lange tijd goed. Maar na zijn oriĆ«ntatie bleek Filip plots te snel stappen vooruit te willen zetten. Hij wilde terug naar huis. Ik heb het er ook moeilijk mee dat de jongeren zelf kunnen beslissen dat ze het programma niet willen verderzetten'.

Uiteindelijk kon Filip niet blijven in Eeklo. Hij verspeelde ook zijn laatste kans. Het groepsprogramma kwam al te zeer onder druk te staan. Filip bedreigde en manipuleerde medebewoners. Toch vroeg hij meteen bij het stoppen van het programma, of hij later mocht terugkeren.

'Ook al is Filip in het RKJ gestopt, toch heb ik nog ik regelmatig contact met de familiewerkers.Ze bellen me om te horen hoe het gaat. Momenteel verblijft Filip in Ruiselede. We zien dat het niet goed met hem gaat. Zijn taal en zijn houding zijn opnieuw zoals toen hij zwaar gebruikte. Hij gaat snel achteruit. Dat milieu doet hem geen goed. Toch heb ik hoop. Filip zegt nu zelf al dat hij terug naar het programma in het RKJ wil.'

 

(*) om redenen van privacy gebruiken we fictieve namen

 

Paul De Neve (maart 2010)

Inschrijven E-zine

Invalid Input