De Sleutel Logo

VAAR MEE voor het GOEDE DOEL!
Ga naar het inschrijvingsformulier



VAAR MEE voor het GOEDE DOEL!
Ga naar het inschrijvingsformulier



Heroïne

Omschrijving

Heroïne is een van de sterkste opiaten: verdovende middelen afkomstig van de papaverplant. Heroïne ziet eruit als een korrelig, grijsbruin poeder. Voordat het op straat verkocht wordt, is het vermengd met allerlei andere – soms gevaarlijke – stoffen zoals cafeïne, suikers, zetmeel, stophoest en paracetamol. Straatheroïne bevat dan bijvoorbeeld 20 à 40% zuivere heroïne, maar kan ook soms 60% bevatten. In de drugwereld wordt heroïne ook wel ‘bruin’ of ‘smack’ genoemd.

Effect

  • Heroïne vermindert angst en spanning. Je krijgt warme en zachte gevoelens, geluk, beter ’begrip‘ van wat er om je heen gebeurt. Je beweegt je in een zweverige toestand tussen slapen en wakker zijn in. Je omgeving ziet je als apathisch en zonder enige interesse.
  • Negatieve effecten zijn een geïrriteerd gevoel, problemen met oriëntatie en geheugenvermogen, soms zelfs tijdelijk verlies van je geheugen, onsamenhangend praten.
  • Je krijgt extreme constipatie, verlies aan seksueel vermogen en verlangen,vermindering van honger- en dorstgevoelens. Door verminderde belangstelling voor voeding, kleding en hygiëne ontstaan vaak verschijnselen van verwaarlozing.
  • Heroïnegebruik verdooft ook het ademhalingsstelsel, waardoor soms ademhalingsstoornissen optreden.

Risico

  • De effecten van heroïne beginnen heel snel, ze veroorzaken een verdoving of vertraging van je gedachten en reacties. De effecten duren in vergelijking met andere drugs erg lang, je bent dan ook meer kwetsbaar voor ongelukken door je verstoorde waarneming en inschatting van gevaarlijke situaties.
  • Door het gebruik van injectienaalden om heroïne in je aders te spuiten loop je een sterk verhoogd risico om besmet te raken met het Hepatitis virus of het HI-virus (AIDS-virus).
  • Regelmatig gebruik van heroïne leidt snel tot de ontwikkeling van tolerantie. Dat betekent dat je steeds meer van dezelfde drug moet nemen om hetzelfde effect te bereiken. Maar na een paar weken krijg je het gelukzalige effect toch niet meer. Je zit dan in een spiraal: zonder heroïne voel je je slecht, door de heroïne verdoof je dat slechte gevoel, dat nadien weer terugkomt.
  • Heroïne heeft een extreem verdovend effect en is ook ‘ademhalingsonderdrukkend’. Daardoor kan het dodelijk aflopen. Dat komt vaker voor dan je denkt.
  • De kwaliteit van heroïne is vaak twijfelachtig, er worden erg gevaarlijke combinaties en samenstellingen verkocht.

Getuigenis

Interview met SONJA, cliënte in de Therapeutische Gemeenschap De Sleutel.

Met dank aan Martin Heylen en Guy Mortier voor de HUMO's van 10, 17 en 24 november 1994.

Ook Sonja, 28 jaar en moeder van een dochtertje van acht, heeft een traumatische jeugd gehad.

Sonja: Mijn moeder was schoonmaakster, mijn vader bouwvakker. Hij was verslaafd aan alcohol. Hij zorgde dat er geld binnenkwam, maar van liefde tussen mijn ouders was geen sprake. Het kwam vaak tot slaande ruzies. Hij was jaloers en daagde haar graag uit. Als ze hem een kop koffie inschonk, goot hij ze leeg en stak zijn kop opnieuw uit. Als zij er niet op inging, sloeg hij haar. Nooit knuffelde hij ons. Alleen in 't weekend was hij anders: dan kookte hij en bekommerde zich wél om zijn kinderen. Ik haatte hem.

Ik was vijftien jaar toen ik mijn eerste joint rookte en zeventien toen ik voor het eerst experimenteerde met tegelijk heroïne en cocaïne. 'Dit is het' dacht ik. Het gaf een heerlijk gevoel. Ik besefte niet in welke ellende ik zou terechtkomen. Ik had de film ' Christiane F.' wel gezien, maar ik dacht altijd dat ik wel tijdig zou kunnen stoppen. Al snel verloor ik mijn vrienden en vriendinnen. Na een half jaar bewoog ik me alleen nog maar onder drugverslaafden. Zij waren ouder dan ik en ik keek naar hen op, omdat zij straffe stoten uithaalden om aan geld te geraken. Voor mij was het ook een vorm van opstandigheid tegen de maatschappij en de brave burgers. Ik wou anders zijn.

Ik woonde samen met een twaalf jaar oudere man, die verslaafd was. Toen ik zwanger werd, stopte ik met gebruiken. Ik nam geen enkele medicatie. Fysieke ontwenning duurt maximaal een week, dus dat lukte wel. Ik bleef clean tot mijn dochter drie maanden oud was: toen herviel ik. Het lukt gewoon niet als je partner nog verslaafd is: als dat spul voor je neus ligt, kun je er niet afblijven. Wij hebben nog samen zitten schreien van ellende omdat we er niet vanaf geraakten. Ik was bang dat ze mijn kind zouden afnemen en in een instelling plaatsen. Nu eens was ik een half jaar clean, dan herviel ik, liet me opnemen in de psychiatrie, kwam na een tijd weer naar huis, geraakte weer aan de drugs: één lijdensweg.

Gelukkig kon ik mijn dochter altijd bij mijn familie onderbrengen. De eerste keer dat ik opgenomen werd was ze twee jaar. Mijn zus heeft er toen zes maanden voor gezorgd. De volgende afkickperiode was ze zes jaar. Ze is toen een half jaar bij mijn ouders gaan wonen. Ik legde haar uit dat mama ziek was. Ik heb het altijd zoveel mogelijk verborgen gehouden. Ik vond mezelf een slechte moeder en schaamde me om wat ik deed. Ik spoot in een aparte kamer. Op een dag deed ze de deur open; ik vertelde haar dat ik ziek was en medicatie moest nemen.

Mijn kind heeft materieel nooit iets tekort gehad. Mijn man zorgde ervoor dat we geld hadden. Er ging altijd veel geld naar drugs, maar we hadden genoeg over. Ik was geen wrak, geen slechte moeder. Ik was veel met mijn kind bezig, ik trok met haar naar de zee en zo. Maar ik moest wel altijd heroïne bij de hand hebben.

Ze heeft vorig jaar haar vader verloren. We hebben hem samen gevonden. Mijn man en ik waren beiden in behandeling bij de dokter. We wilden afkicken en kregen medicatie voorgeschreven. Maar we hielden ons niet aan de vastgestelde dosissen. We waren naar de opening van de Gentse Feesten geweest en hadden zwaar gedronken. Hij nam ook altijd veel slaappillen. Mijn man sliep soms twee dagen aan een stuk. Ik vermoedde niks en ging de volgende dag nog eens samen met mijn dochter naar de Feesten. Toen we thuis kwamen wilden we hem wakker maken. Hij was dood. Ik kan het niet geloven. Hij gebruikte al dertien jaar: het was voor mij ondenkbaar dat hij ooit aan een overdosis zou sterven.

Dezelfde avond heb ik gebruikt, ja. Ik had veel verdriet, en ik was bang dat ze mijn kind zouden afpakken. De maanden daarop heb ik nog meer gebruikt. Ik zat met schuldgevoelens, omdat ik niet vroeger had getracht hem wakker te maken.

Ik moest nu mijn plan trekken: ik heb gestolen, ingebroken, mensen afgezet. Ik heb een maand in zo'n bar gewerkt waar ik de mannen moest amuseren. Maar ik ben met geen van hen naar bed geweest. De afspraak was dat we alleen maar een glas moesten meedrinken. Ik had een getrouwde vriendin die zich prostitueerde om zichzelf en haar man van heroïne te voorzien. Zover wou ik niet gaan. Ik vond dit al erg genoeg.

Als ik op die tijd terugkijk, was het een verschrikking. Heel mijn leven stond in het teken van geld bij elkaar harken om drugs te kunnen kopen. Elke dag opnieuw. Ik heb een tijd Methadon gebruikt. In die periode liet ik mijn wekker aflopen om vijf uur, zodat ik een uur later niet te ziek was om mijn dochter op te roepen en naar school te doen. Na school moest ik onmiddellijk zorgen voor nieuwe dope. Op de duur is je hele leven erop gericht.

Een paar keer ben ik voor de rechter verschenen. Twee keer kwam ik er met probatie vanaf, de derde keer werd ik veroordeeld tot een jaar effectieve celstraf. De rechter zei: 'Nog één keer en je bent je kind definitief kwijt.' Ik stond met mijn rug tegen de muur. Toen ben ik beginnen nadenken. Mijn broer was net van de drugs af geraakt, mijn man aan een overdosis gestorven. Ik heb toen de stap naar De Sleutel gezet.

Hoe de verhouding met mijn dochter nu is? Dat kind heeft al veel meegemaakt. Ze is nu acht. Om de veertien dagen komt ze me bezoeken en blijft hier dan slapen. Ze beseft wel dat we iets gedaan hebben wat niet mocht, alleen weet ze niet dat het om heroïne gaat.

In haar brieven schrijft ze soms dat ik stout ben geweest. Ik weet ook niet hoe ik het haar moet vertellen. Ik schaam me. Zal ze het wel snappen? Zal ze zich niet van mij afkeren? Ze heeft nu toch een warm nest bij mijn ouders. Ik kan me haar gevoelens inbeelden: ik heb zelf zo'n vader gehad. Voor hem had ik ook geen respect. Hoewel: ik ben toch zoveel mogelijk voor haar blijven zorgen? En ze heeft bij ons toch geen ruzies gezien?

Ik denk dat mijn leven nog moet beginnen. Ik ben nog niet kapot. Eigenlijk is dat uitzonderlijk. De mensen van het Universitair Ziekenhuis hebben me gezegd dat om het even wie na zoveel jaren verslaving fysiek kapot is. De verklaring is allicht dat ik twaalf jaar heb gebruikt maar niet twaalf jaar op straat gezworven, zoals veel andere junkies. Ik ben nooit dakloos geweest. Ik ben wel bang voor de toekomst. Misschien moet ik maar naar een andere stad verhuizen. En hoe zal ik reageren als ik mensen ontmoet waar ik jaren mee samengeleefd en van alles uitgespookt hebt? Ik kan hen niet zomaar voorbij lopen.

Zij weten dat ik in de T.G. verbleven heb. Ik zal zeggen: 'Zolang jullie verslaafd zijn, wil ik liever niets meer met jullie te maken hebben.' Ik zou hen willen helpen. Ik vind het erg voor hen dat ze nog altijd gebruiken. Maar het gevaar is dat zij perfect mijn gevoelige plekken kennen, dus moet ik afstand houden. Anders breng ik mezelf en mijn dochter in moeilijkheden.

Vraag & Antwoord

1. Is heroïne een verslavende drug?

Ja. Regelmatig gebruik van heroïne veroorzaakt na korte tijd al lichamelijke en geestelijke verslaving. Dat betekent dat je je ziek voelt zonder heroïne: pijn over je hele lichaam, slapeloosheid, zenuwachtigheid en rusteloosheid, algemene zwakte. Zo krijg je een onweerstaanbare drang om de drug weer te nemen. Als je er afhankelijk van wordt, verlies je al je interesses. Je bent meestal niet meer in staat om voor iets anders dan heroïne te zorgen. Heroïne wordt zonder dat je het wilt, het middelpunt van je leven.

2. Is het minder verslavend om heroïne te roken of op te snuiven?

Neen. Hoewel het risico op besmetting door injectienaalden erdoor vermindert is het dezelfde aanval op je psychologische en lichamelijke gezondheid. Heroïne leidt tot verslaving als je het een korte periode regelmatig gebruikt en dat risico is groot voor iedereen die de drug uitprobeert.

3. Hoe voel je je als je heroïne gebruikt?

Net als voor andere drugs krijg je heel verschillende gevoelens als je ze gebruikt. Het hangt van heel wat dingen af of je een aangename en euforische of een slechte ervaring krijgt. Sommige mensen zeggen dat ze zich heel gelukkig voelden in de roes, anderen hadden angstvisioenen en voelden zich echt bang. Het is in ieder geval zo dat heroïne een verdovend middel is en alle reacties ‘dempt’. Zowel wat je denkt als wat je zegt gaat trager. Heroïnegebruikers isoleren zichzelf en hebben weinig interesse voor iets of iemand anders.



Terug naar productmatrix

Inschrijven E-zine

Invalid Input

Agenda

September
  • 10
    10:00 Zee-zeildag 2017

    Op zondag 10 september kan u opnieuw deelnemen aan de Zee-zeildag ten voordele van De Sleutel.

    Lees meer

    Link naar website o.m. met reacties van deelnemers van vorige edities.

  • Volledige agenda