‘Ik ben eerst in ambulante begeleiding geweest en had toen op wekelijkse basis gesprekken. Op aanraden van mijn begeleider ben ik in een groepsbegeleiding (in het B-huis ; een begeleidingshuis op maat van de cliënt) gegaan. Dat lag me wel omdat ik op mijn eigen tempo verder kon. Er waren geen zware verplichtingen: als ik een gesprek even niet zag zitten, dan kon dat. Er werd gekookt, gekaart en als ik een dokter wou zien kon dit. Omdat ik op mijn eigen tempo verder kon, kon ik het volhouden.’

Eva kwam hier eerst, haar vriend volgde een paar weken later. Bij haar vriend vond ze veel steun. Nu zijn ze alle twee gestopt met gebruiken.

‘Toen ik goesting had probeerde hij mij om te praten en omgekeerd. Het is uiteindelijk goed afgelopen.’

Toen Eva twaalf was begon ze te experimenteren met drugs. Eerst nam ze speed en XTC. Haar vrienden gebruikten en ze wou ook wel eens weten hoe het was, maar eigenlijk was het vooral stoerdoenerij. Ze gebruikte voor het eerst heroïne toen ze vijftien jaar was. Aan heroïne raakte ze verslaafd. Later is ze overgeschakeld op cocaïne. Op haar achttiende verhuisde ze met haar vriend naar Antwerpen, het Mekka. Maar in Antwerpen is het dan alleen maar erger geworden. Om aan geld te geraken heeft ze veel gestolen en werkte ze in de prostitutie. Maar het bleef moeilijk om haar druggebruik te financieren.

Uiteindelijk leerde ze De Sleutel kennen en kreeg ze haar gebruik onder controle via een methadonbehandeling. Stelselmatig konden we haar helpen bij het afbouwen.

‘Ik ben automatisch beginnen afbouwen. Eerst gebruikte ik enkel nog maandelijks, later tweemaandelijks. Ik volgde toen nog de groepswerking in het B-huis daarna ben ik overgeschakeld naar de Tweesprong. In de Tweesprong heb ik de keuze gemaakt om te gaan studeren. Omdat ik mijn middelbaar niet heb afgemaakt wist ik niet wat de mogelijkheden waren. Een begeleider vertelde me toen dat het mogelijk was om opnieuw te gaan studeren. Dit vooruitzicht was de reden om volledig te kunnen stoppen. Vijf jaar geleden ben ik dan gestopt met gebruiken.’

‘Vorige zomer heb ik een herval gekend. Dat heeft me wel geholpen.
Toen ik er destijds mee gestopt ben had ik immers niet echt het idee dat het de laatste keer was dat ik ging gebruiken. Dat bleef in mijn hoofd hangen. Ik had een ‘afsluiter’ nodig. Nu lukt het me wel. Ik denk er soms nog wel eens aan, maar de goesting is over. Methadon neem ik al een jaar niet meer, ik ben er vorige zomer mee gestopt en ben toen overgeschakeld op Subutex ©. In de zomer zal ik er ook mee stoppen.’

Eva zit nu al in haar laatste jaar orthopedagogie en de eindexamens naderen. Vroeger, toen ze probeerde met drugs te stoppen, sloeg de verveling toe, ze had niets om handen. Nu kan ze zich focussen op school en haar stage. Ook haar vriend heeft werk gevonden. Later zou ze graag in de drughulpverlening gaan werken. Ze kijkt ‘nostalgisch’ terug op de periode waarin ze drugs gebruikte. Indien ze het opnieuw zou kunnen doen, zou ze waarschijnlijk nog wel iets gebruiken. Al zou ze het toch anders aanpakken.

‘Nu is het wel gedaan, ik heb wat zot gedaan in mijn leven en zie er nog het schone van in, maar ik heb er genoeg van. Dankzij De Sleutel heb ik ingezien dat er nog andere mogelijkheden zijn voor mij. Ik kon me geen leven voorstellen zonder drugs. Nu weet ik dat het wel kan, dat ik wel een ander leven kan leiden.’