Herr Seele supportert voor cliënten tijdens Ijsberenduik

Op 12 januari ’07 was het eindelijk zover. Over heel het land maakten alle therapeutische gemeenschappen zich op om samen een uitdaging aan te gaan uniek in de gezamenlijke geschiedenis van de drughulpverlening: een sportdag op het strand met als hoogtepunt een onvervalste Ijsberenduik….

$$R

Dit jaar kreeg TGM (Therapeutische Gemeenschap Merelbeke) de eer om de jaarlijkse sportdag van de BFTC (Belgian Federation of Therapeutic communities) te organiseren. Al gauw werd er van de klassieke ‘formule’ afgestapt en kwamen we op het idee om een heuse ijsberenduik in te richten. Gedachte hierachter was natuurlijk de grote uitdaging om in het ijskoude water te springen, de nuchtere kick hiervan en de verbondenheid die nodig is om zo’n uitdaging aan te gaan… Ook de activiteiten en locatie waren met zorg gekozen: stuk voor stuk groepsinitiaties van minder evidente sporten midden in een verbondenheid van natuur.

$$R

Om het “sceptisisme” wat weg te werken bij collega’s en bewoners werd er een meeting gehouden met een delegatie van stafleden en bewoners van alle TG’s. Ook hierin werd de zelfhulpgedachte gevrijwaard…Vrijwel iedereen was onmiddellijk enthousiast mede door de goede organisatie en voorzieningen op vlak van veiligheid en ondersteuning. Voor de eigenlijke duik werd er ook een externe ijsberenclub gevonden die instond voor de duik op zich…

Tot de laatste week was het bang afwachten of de duik wel zou kunnen doorgaan… Met de weergoden hadden we namelijk geen meeting gehouden en die konden hun zin doen met weer en wind, wat ze ook deden tot de voorlaatste dag… Wonderbaarlijk ging de storm gaan liggen en konden we het licht op groen zetten.

$$L

We konden dan ook alle TG’s verwelkomen onder een stevige winterbries en de aangename zeelucht op het prachtige strand van Bredene. Mooi om te zien was de verbondenheid van zowel bewoners en stafleden over verschillende therapeutische gemeenschappen heen. Er werd verbroederd, een praatje geslagen, gespeculeerd over wie wel en wie niet in het water zou gaan, kortom, de dag was goed ingezet. Ondertussen werd er door de organisatoren, het rode kruis en de externe medewerkers achter de schermen druk doorgewerkt om alles vlot en veilig te laten verlopen.

De verschillende sporten werden door iedereen goed gesmaakt: het strandrugby, het inspannend halfuurtje Tae-bo door specialist ter zake Mohamed, het strandvoetbal met als tegenstanders wind en zand en natuurlijk het competitief parcours… Alle TG’s mengden zich onder elkaar en algauw werd het strand van Bredene omgetoverd tot een sportief kluwen van mensen, zee en zand. Of hoe mooi kruisbestuiving kan zijn.

Na de initiatie sporten werd het tijd om de confrontatie aan te gaan met de woelige zee… Ondertussen kwamen de “echte” ijsberen aangewandeld om het goede voorbeeld te tonen… Na een kleine peptalk en een opwarming was het dan zover: De moedigsten onder ons vergaten even koude en pijn en wierpen zich enthousiast en simultaan het wassende water in… Er werd geplensd, gerild, geroepen en hier en daar heus gezwommen. De toeschouwers genoten evenveel van het spektakel en stonden vol bewondering en met plaatsvervangende koude toe te kijken. Daarnaast hadden ze hun handen vol om de eerste ijsberen die uit het water kwamen terug droog en warm te krijgen.

$$R

Ook Herr Seele kwam even zijn licht opsteken en had een thermos “warm water” mee om het zeewater op temperatuur te krijgen…

Na een warme douche voor de helden van de dag was het tijd voor warme chocomelk en de bijhorende straffe verhalen van de duikers. We rondden af met een loeiharde kreet op het strand door alle deelnemers en bewoners, een unieke ervaring waarbij de verbondenheid echt te voelen was…

Onnodig te zeggen dat na een dergelijke inspannende en ontspannende dag de magen knorden.. Ondertussen stond de warme spaghetti ons op te wachten in Le Chat Botté, een rustieke taverne op wandelafstand van het strand. Dit tafelmoment werd een prachtige afsluiter waarbij de bewoners onderling elkaar de jaarlijkse trofeeën geven met een woordje van dank… Voor vele bewoners was dit een moment van verbondenheid en steun, moed en kracht om door te gaan… Met hernieuwde moed en kracht gingen we terug uit elkaar na een onvergetelijke dag vol uitdagingen.

Als afsluiter wens ik uitdrukkelijk nog een aantal mensen te bedanken, want zonder hun inspanningen zou deze dag niet mogelijk zijn geweest. Vooreerst de ijsberenclub DYB met voorzitter Johan, die vanaf het begin bij de organisatie betrokken is. Ook de accommodaties van de surfclub The Twins en de ervaring van hun instructeurs, en ‘last but not least’, het lekkere eten en de rustieke accommodatie van Le Chat botté. Bedankt Herr Seele, om je toch vrij te maken voor iets onbetaalds maar toch van onschatbare waarde, en ook een dank naar de mensen van externe relaties voor hun werk achter de schermen.

Bonne Steven