Zeilproject Dagcentrum Brussel helpt zelfbeeld cliënten opkrikken

De zeilweek werd georganiseerd in samenwerking met de vzw Sail Training Association, kortweg STAB.Tijdens de zeiltocht namen er 2 schippers van deze vzw deel, vergezeld door 4 cliënten en 2 begeleiders van het dagcentrum.

$$1$$3

Met ons zeilproject wilden we een stimulans zijn om het leven een positieve wending te geven en uit een negatieve spiraal van ontgoocheling en herval  te geraken

 

 

 

“De basisgedachte van STAB bestaat erin jonge mensen in contact te brengen met de zee, door opleiding te geven in zeilen en navigatie. Op de zeiltochten leren we de jongeren werken in team en komen aspecten als verantwoordelijkheidsgevoel, kameraadschap aan bod”, aldus Frans, één van de schippers van het trainingsschip de ‘Williwaw’.

 

Aan deze zeilweek ging een lang voorbereidend proces vooraf, mede om de groepsdynamiek te creëren. Een eerste stap was de selectie van mogelijke kandidaten.’Zo hielden we rekening met de duur van de begeleiding, de stabiliteit op vlak van druggebruik en de motivatie om deel te nemen. Potentiële kandidaten werden samengebracht zodat ze elkaar beter konden leren kennen. Samenwerking en goede communicatie zijn sleutelwoorden om deel te nemen aan dergelijk project’, zo vertelt dr Filippo Regni, afdelingshoofd van het Dagcentrum te Brussel. Verder voorzag men in een praktische opleiding i.v.m. navigatie, weerkunde,…

 

Vanuit De Sleutel werden heel specifieke doelstellingen geformuleerd bij dit proefproject.’We wilden de sociale contacten en de omgang in groep bevorderen, evenals het groepsgericht en doelgericht denken en handelen. Het was evenzeer de bedoeling om de verantwoordelijkheid en solidariteit te bevorderen en onze cliënten te leren omgaan met discipline en regels. Ook om een vertrouwensband te laten ontstaan. En we wilden onze cliënten op een constructieve manier leren omgaan met frustraties. Bovenal was het behalen van een einddoel belangrijk in functie van hun zelfbeeld’, aldus dr Regni. Meestal stuiten mensen met een verslavingsprobleem op moeilijkheden om een bepaald doel te bereiken. ‘Met ons project wilden we een stimulans zijn om het leven een positieve(re) wending te geven en uit een negatieve spiraal van ontgoocheling en herval  te geraken’, zo verduidelijkt dr Regni.

 

$$4$$2

Enkele reacties van de deelnemers:

‘Iedereen was het erover eens dat het enkele dagen langer mocht duren. We hebben een beetje pech gehad met het weer en konden daardoor minder ervaren wat het is om echt te zeilen. De eerste dag was er weinig wind, het weer was slecht. En hebben we op de motor moeten varen’

 

‘De tweede dag vertrokken we pas laat op de middag, aangezien het 8 à 9 beaufort was. Door die storm en de tegenstroom heeft de zeiltocht langer geduurd. Twee kandidaten zijn erg ziek geweest. We hebben Belgische kustlijn gevolgd en zijn zo Nederland binnengevaren. Bij aankomst in Vlissingen is onze ‘kok’ direct aan het werk gegaan om het avondmaal klaar te maken. Na de vaat zijn we snel gaan slapen’.

 

‘Op woensdag zijn we de Oosterschelde afgevaren. ’s Avonds gingen we niet te laat slapen. We moesten al om 2 ’s morgens vertrekken richting Antwerpen om mee te zijn met het getij. Het was heel gezellig, iedereen knus bij elkaar op het dek. De schipper had het wel iets lastiger, gezien hij moest varen in het donker’.

 

‘We hebben het slechte weer de pret niet laten bederven en houden allen een goed gevoel over aan ons zeilavontuur’.

 

Reactie Filippo Regni:

‘Ik ben heel tevreden over het groepsgevoel dat gecreëerd werd en het uitstekende teamwerk dat we ervaren hebben. Dat bleek ook uit de reacties die de laatste avond in het gastenboek werden geschreven. Allemaal positieve bevindingen en natuurlijk ook complimenten naar de schippers toe. Meer in détail treden, zou niet gepast zijn : Is er niet de spreuk die zegt: Tout ce qui s’est passé au bord ne se raconte pas au port!’, zo besluit Filippo Regni.