Vrijwilliger Erik: ”Zonder te oordelen probeer ik mensen die hulp zoeken, een duwtje in de goede richting te geven”

Erik is 65 en actief als vrijwilliger in het team van ambulant centrum Mechelen. Midden 2023 ging hij op zoek naar een zinvolle invulling van de tijd die vrijkwam sinds zijn pensionering als IT technisch consultant. Waar haalt hij zijn “drive” om dit engagement aan te gaan?

“Als ik naar De Sleutel kijk, gaat het voor mij om kansen. Kansen vanuit een eigen keuze, gesteund door familie of als deel van een juridische voorwaarde. Het gaat om hulp aanreiken op momenten dat mensen extra steun en begeleiding nodig hebben, zonder oordeel en met heel veel respect naar ieders zijn. Als onthaal-vrijwilliger ben ik samen met de andere vrijwilligers en de onthaalmedewerkster een eerste schakel in een keten van zoeken/werken naar herstel, van gehoord worden, van erkenning krijgen. Dit onderweg zijn start keer op keer met een warm respectvol onthaal, waarna professionele begeleiders samen met de cliënt aan herstel werken. 

“Het was voor mij belangrijk dat mijn vrijwilligerswerk iets werd waarin contact met mensen prioritair was, in een engagement dat aansluit bij mijn waarden. Het geeft me de kans om in verbinding te gaan met mensen. In mijn online zoekproces sprak een vacature voor een onthaalmedewerker in De Sleutel me aan naast vrijwilligerswerk in het ziekenhuis. Beide hebben ondertussen een plaatsje gevonden in mijn agenda”.

“Zelf draag ik ook een rugzak mee uit mijn verleden, weliswaar niet druggerelateerd. Ik vond hulp in gesprekstherapie. Als geen ander weet ik dat begeleiding bijdraagt tot beter/anders durven leven en dat is de kans die De Sleutel aan mensen die hulp zoeken, aanreikt.

Ik ben nog niet zo lang vrijwilliger. Tot op vandaag heb ik alleen cliënten en ouders ontmoet/gesproken vanuit een wederzijds respect. Ik ben er me van bewust dat sommigen wat assertiever zullen communiceren maar ik heb het vertrouwen in mezelf en in het team dat we daar samen de gepaste rust tegenover kunnen plaatsen.”

Erik : “Het ontroert me als mensen mij het vertrouwen geven in hun verhaal. Ik voel dat nog meer in mijn vrijwilligerswerk in het ziekenhuis. Ik haal energie uit het zinvol betekenis mogen geven… Mijn engagement bij De Sleutel voelt als een bescheiden bijdrage in deze steeds ruwer wordende maatschappij. Wat gebeurt er allemaal rondom ons: drugs lijken overal, mensen hebben angst, er heerst veel onzekerheid… Zonder een oordeel te geven, probeer ik mensen die hulp zoeken of in een moeilijke levensfase zitten een duwtje in de goede richting te geven. Ieder zijn verhaal is juist. Al weet ik dat niet iedereen de weg naar hulp vindt of gegund wordt. 

Ik ben zelf maar een kleine schakel maar vind dit heel zinvol… Een voorbeeld?  Bezorgde ouders die iets ingesproken hebben op het antwoordapparaat kunnen geruststellen en melden dat hun vraag gehoord  is en dat de vaste onthaalmedewerker de vraag verder zal opnemen… Hopelijk geeft dat die ouder ook wat rust”.

Al van bij zijn eerste ontmoeting in het centrum was Erik nieuwsgierig naar wat het echt worden zou. “Ik mocht al eens meekijken en dat bracht meer inzicht in de taken. Geleidelijk aan werd ik week na week begeleid in het werken met het computerprogramma, het antwoordapparaat, het contacteren van klanten… Ik vind het heel leuk om in een bijna huiselijke sfeer in zo’n hulpvaardig team terecht te komen. Iedereen toont zich respectvol, dankbaar”.

In mijn jonge jaren ben ik mede gevormd in de jeugdbeweging en daarna was ik jaren actief binnen de Gezinsbond. Rond mijn 40ste diende ik mijn engagementen wat los laten deels door werk (teveel), deels omdat het tijd werd voor zelfzorg. Nu heb ik opnieuw tijd. Dankzij dit engagement ben ik vandaag liefdevol onderweg om mijn geboorte te vervolmaken”, zo besluit Erik.

Erik: “Het was voor mij belangrijk dat mijn vrijwilligerswerk iets werd waarin contact met mensen prioritair was, in een engagement dat aansluit bij mijn waarden”.