ESF-project in Brugge in de kijker: elke jongere is van tel!

‘K zien van tel is een jongerenproject van de stad Brugge, waaraan ambulant centrum De Sleutel participeert. Het doel:  jongeren die niet goed weten welke richting ze willen geven aan hun leven, opnieuw op de rails zetten. Jongeren zonder diploma, zonder werk, zonder inkomen,… Om te vermijden dat jongeren van het kastje naar de muur worden gestuurd is er een bovenlokale samenwerking. Andere partners van dit ESF-project zijn OCMW, CAW en Groep Intro (1).  De aanpak: begeleiding op maat. Jongerencoaches uit een multidisciplinair team nemen de jongeren in een moeilijke periode mee als compagnon de route… richting tewerkstelling.

We gaan in gesprek met jongerencoach Hanke Vandorpe en Haroun Karim Rajput. Haroun is coördinator van het intersectoraal lokaal partnerschap waaraan naast Brugge ook de gemeenten

Beernem, Blankenberge, Damme, De Haan, Jabbeke, Knokke-Heist, Oostkamp, Torhout, Zedelgem, Zuienkerke participeren. Deze gemeentebesturen zijn betrokken via WERKKRACHT 10, een organisatie die lokale besturen in de regio rond Brugge versterkt rond hun activerings-en tewerkstellingsbeleid. 

Hoe komen de jongeren bij jullie terecht?

Hanke Vandorpe: Een aanzienlijk deel meldt zich aan via de website ‘k zien van tel. We merken dat er heel wat mond-tot-mondreclame wordt gemaakt door de jongeren zelf.

Haroun Karim Rajput: Klopt, de cijfers leren ons dat 70 van de 280 aanmeldingen tot nog toe gebeurt door de jongere zelf. De resterende aanmeldingen zijn zeer verscheiden. Het gaat om verwijzingen via de VAPH-sector, OCMW, VDAB, pleegzorg, CLB,… Elke jongerencoach heeft een eigen regio. 

Tot wie richten jullie zich?

Hanke: Tot jongeren die op zoek zijn. Vaak weten ze niet goed wat ze willen doen met hun leven, sommigen zijn net van school, hebben iets geprobeerd en zijn niet geslaagd.

Haroun: Het zijn jongvolwassenen tussen 18 en 30 jaar die wat zijn vastgelopen. Ze probeerden verschillende opleidingen, hebben soms opnames achter de rug… We helpen hen met de oriëntering. Rode draad is dat het telkens gaat om profielen waarvan er voorafgaand een aantal randvoorwaarden moeten aangepakt worden vooraleer kan gedacht worden aan een structurele tewerkstelling.

Hanke: Elke jongere in het project heeft een duidelijke activeringsvraag. Dat bekijken we heel ruim, bijvoorbeeld als doel op lange termijn. Vaak moeten eerst andere stappen gezet worden. Voor sommigen is gewoon buiten komen uit het eigen huis een eerste stap, voor anderen kan dat vrijwilligerswerk opnemen zijn. Dagbesteding hebben is ook een vorm van activering. Maar telkens zien we dat het gaat om een vraag gecombineerd met een nood op vlak van welzijn, een probleem met administratie, woonst, … Zolang die drempels niet zijn aangepakt kunnen we geen stappen zetten richting werk. Het is een en-en-verhaal.

Welk soort activiteiten organiseren jullie?

Hanke: We vertrekken vanuit de leefwereld van de jongeren en stimuleren hen door als coach mee te gaan op het pad dat zij aan het afleggen zijn. Op woensdag organiseren we in Brugge met een drietal collega’s ook een groepsaanbod: House of time.

Haroun: House of Time is een uitzonderlijke plek in de binnenstad, opgestart in het kader van Triënnale Brugge 2018 en kon structureel worden ingebed dankzij Brugge Plus.  Op die site organiseren we zeer laagdrempelige activiteiten.  Er wordt gekookt, in het atelier is plaats voor creatie en ambacht, we laten jongeren kennismaken met de VDAB,…  We werken ook samen met een ander ESF-project Antwoord: we verwijzen naar elkaar door. Elke week bereiken we zo een 15-tal jongeren. Zo helpen we hen activeren, hun sociaal weefsel uitbreiden,.. .

Hanke: Bij de individuele begeleiding spelen we sterk in op de vraag van de gasten zelf. Ik geef enkele voorbeelden. Soms spreek ik hier op mijn bureau in het JAC af. Ik denk concreet aan iemand die wil beginnen solliciteren. Dan maken we samen een CV op, bekijken we vacatures. Evengoed spreek ik af  met iemand aan het Minnewaterpark en gaan we samen op wandel. Door te polsen naar de interesses, ideeën uit te wisselen, te vragen waar ze op botsen, bouwen we een band op om er verder mee aan de slag te gaan. Het komt ook voor dat ik op huisbezoek ga, bijvoorbeeld om hun  inkomende post te helpen ordenen en aansluitend stappen richting OCMW en budgetbeheer te bekijken. We werken ook heel aanklampend. Soms is werk nog niet aan de orde en moet eerst een uitkering worden aangevraagd. Het gebeurt dat ik meega naar de arbeidsgeneesheer om ervoor te zorgen dat die persoon daar geraakt. Als er middelengebruik is, help ik de stap naar hulp zetten, en ga ik mee op eerste intakegesprek.

Haroun: Het is heel belangrijk dat we werken op tempo van de jongeren. In het begin van het traject bouwen we een vertrouwensrelatie op met de jongeren. Dit doen we in de vrijetijdssfeer.

Hanke heeft enkele jaren ervaring als intaker en individueel begeleider bij De Sleutel, en werkte in het outreachteam van DET. Ook vandaag kan ze de connectie houden met de eigen organisatie.

”Dat is een sterkte tijdens overkoepelende overlegmomenten. Ik kan meedenken, ken veel jongeren, het is een kruisbestuiving. Soms brengen we mensen binnen in De Sleutel, maar ook omgekeerd verwijzen we jongeren vanuit De Sleutel naar ‘k zien van tel’”, zo vertelt Hanke

Het team van ‘k zien van tel’ bestaat uit jongerencoaches met verschillende disciplines en expertise.

Haroun : Die verschillende achtergrond is een voordeel. Op die manier kan er via een integrale aanpak een weerwaarde op het werkveld worden geboden. Specifieke vragen worden in het multidisciplinair team behandeld dat wekelijks samenzit rond de verschillende casussen.

Hanke: Zelf haalde ik een bachelor toegepaste psychologie, maar er zijn ook coaches met een diploma sociaal werk of orthopedagogie, LO,  of met een achtergrond bij de politieschool.

Haroun: Dankzij die multidisciplinaire aanpak kunnen we de expertise binnen de andere organisaties vergroten.

Hanke: Ik begeleid jongeren met een drugproblematiek, maar evengoed volg ik andere jongeren op. Collega’s kan ik dan weer helpen met mijn ervaring als ze met gebruik te maken hebben. Ik leer veel meer bij. Voor problemen rond woonst kan ik nu bv bij een collega van CAW terecht.  

Haroun: In het CAW is er meer expertise in case management en consult. Samen kunnen we beter inschatten of een persoon al klaar is voor activering, of het CGG moet betrokken worden.

Hanke: Zo vermijden we dat jongeren van het kastje naar de muur worden gestuurd.

Haroun: Versnippering krijgt minder kans. Alle betrokken organisaties versterken elkaar in complementariteit. De bovenlokale samenwerking is een bewuste keuze en is ook het gevolg van de ESF-oproep. We hebben dankzij de samenwerking ook een veel breder bereik ook buiten Brugge (100-tal jongeren), Torhout en Blankenberge. Ook in kleinere kernen zoals Jabbeke en Zuienkerke   kunnen we jongeren (telkens 5-tal) helpen. Het project loopt tot eind 2023.  

(*) K’zien van tel wordt gefinancierd door het Europees Sociaal Fonds (ESF) en is een van de vele jongerenprojecten rond lokale partnerschappen (zie ook De Sleutelmagazine 67)

Paul De Neve (november 2022)

Aanverwante info

Jongeren aan het woord: Lisa en Karim vertellen hoe de aanpak van de jongerencoaches hen vooruithelpt

Projecten in de kijker